Na arquitectura tradicional galega era costume revestir os paramentos de cachotería das casas cunha argamasa e calear de branco ditos paramentos. Deixábanse á vista os lenzos de perpiaño, os remarcados das fiestras e das portas e os encontros das esquinas. Non se trataba dunha moda, senón dunha técnica de preservación dos muros fronte á chuvia e a humidade. Podémolo observar nas dúas seguintes fotografías, onde dous barrios de Santiago locen as súas casas típicas revestidas e pintadas de branco:
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_B-zqvwbWXgI9Fq5bDo5iubI96_4RduUTAjmf2cUJNI_ztKh5zeXMIwYYVaC5HVsGmpLnlUi8NAJgrLsRJgSzobnxMcP8X0HNPJinGBUWTYX4zY_x2_R3cZtzZfC2AnZU5-n42Gjlluo/w640-h454/Ribeiras+de+San+Lourenzo+Santiago+----.jpg) |
Barrio de San Lourenzo - Santiago |
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg26Aj80uJZoZp6l0FXM3hMEWZpgGX7KUP32JY8piGs6okna1uK75i8Nzi5DRa27IWkOD7cL4vxou8WPN-zi6_ANqpTugsea0tXusFye4ZVx9TAffAUbd3oATiduxamxG4BmvMB9X0Gs8Y/w640-h394/Cruceiro+do+Galo----.jpg) |
Cruceiro do Galo - Santiago |
"Cada día é máis
habitual a rehabilitación de edificacións nas que se deixa a fachada de pedra
granítica á vista. Vamos a intentar marcar unhas pautas para a súa correcta execución.Como primeira medida hai que preguntarse se realmente a fachada que imos tratar foi concibida para ser deixada coa pedra
vista ou se polo contrario estivo no seu día revestida e pintada.
De feito, moitos
dos edificios tradicionais de pedra estaban recebados, o que mellorou claramente
a súa protección contra a choiva, especialmente en climas húmidos. Os muros de
cachotería, é dicir, feitos de pedra pequena e redondeada, adoitaban estar
revestidos precisamente para mellorar a unión entre as pezas e sobre todo para
protexerse mellor da choiva.
Un indicativo de
que unha fachada estivo recebada é cando atopamos un paramento de cachotería,
feito con pedras irregulares e redondeadas, e arredor dos ocos das fiestras e
portas, pedras de mellor cualidade e corte máis regular con saíntes que forman
o revestimento.
Hoxe en día está moi de moda deixar a pedra á vista, pero hai que
pensar que en realidade nun gran número de casos, especialmente en climas
húmidos, é máis tradicional e respectuoso cos sistemas de construción
tradicionais (e se se quere coa propia
estética do lugar) o revoco das superficies pétreas, e hai que ter en conta que
as fachadas con pedra vista, sen recebos, son superficies heteroxéneas e
porosas con xuntas de morteiro que as fan máis sensibles ás posibles infiltracións
de auga".
Traducido de LA URBANA, ARQUITECTURA Y REHABILITACIÓN
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnkyxmse8Se5NJ_cQ1XLY_Kvwxz8u2gMYtgIYpBufGZok0tcr_d3HWHSXemVS2t-kMIiliC-U2emU4_cUYyGHVWAv3w8vFmj8_XLQHYMhCrtfP6OpRNLXXxFyef-A2jqKW_lIu2tOCoVY/w640-h414/Facultad+filosof%25C3%25ADa+1------m.jpg) |
Fachada orixinal
|
FACULTADE DE FILOSOFÍA DA UNIVERSIDADE DE SANTIAGO DE COMPOSTELA
O edificio da Facultade de Filosofía da Universidade de Santiago de Compostela (antiga Casa de Exercitantes dos Xesuítas) é un claro expoñente da evolución, ao longo do tempo, dos gustos e acabados da fachada. Na súa orixe estivo recebada e caleada. Andando os anos, aquela fachada, necesitada de tarefas de mantemento, foi repicada e encintada, deixando a cahotería vista. Recentemente volveuse recuperar a súa fisionomía primitiva. Deixamos constancia das tres etapas nestas fotografías.
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9-36tT9n06iZEXXLGhZklJb25nGMFzfxix6EbnynXs2A0rINsvt4qSoeHVhABJfu4TDGwrubuOzdR3rvzMGPzPY00OafC9htBFacAlqDSRqhUVw_2luqb5y6U00aq6DkF8Ye3qJgekWs/w640-h474/facultad+f+---f----hhjghg.jpg) |
Fachada de pedra vista e encintada |
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiPrZ_sLmKOYrKuz2E1Xpks4Jglx-QvqPnmD6XXyc_7SwjyQb_oQEUK1K4wJty9fwClgtzpTpwpJeTwLiA0kOA_iKWqMgEtsQ38ZN8e2Yq1Wuc-4n7iqts9Pbr83N9tKJn8Qelgr8xl7xM/w640-h410/faculktad+-----bdfgdfg.jpg) |
Fachada actual |
CONVENTO DE SAN DOMINGOS DE BONAVAL
O vello convento de San Domingos de Bonaval acaba de ser restaurado nun dos seus pavillóns para ampliación do Museo do Pobo Galego. Nas fotografías de antes e de agora podemos ver como se optou por revestir os paramentos de cachotería da fachada situada á dereita da igrexa.
CASA DA BOTICA (SAMOS - LUGO)
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhibe9mWfZWxeC93VDugVwUTqQRTGTCrNH6BhSEUz2PuJ1AJ2FOC0dX_RAfyBoxDApBAo8kzGW82Tf6qq4y5lhEXhWK8OVGcnQg-J0Rw9sxaa5GRFRXq3c8kZZ5t683TCWVwrGdnIURwJM/w640-h428/P2180143----.JPG) |
Á esquerda, a Casa da Botica, 2006 |
A vila de Samos, ademais do seu magnífico mosteiro, conta con algúns edificios significados. Tal é o caso da Casa da Botica. Neste edificio radicouse a antiga botica do mosteiro, despois da exclaustración e nela permaneceu a farmacia ata non hai moitos anos. Actualmente foi vendido o edificio e déuselle un novo destino, agora é un pequeno hotel con moito encanto.
O edificio someteuse a unha profunda restauración e a fachada revestida e caleada inicial semella que se quixo deixar coa pedra vista, mais finalmente optouse por volver a revestila. O resultado queda expresado nas seguintes imaxes:
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgt3KdsgwDyayCwbiHwEBMbwuiuov_LvcWbYZYJkaPZuzfdC-hQY573Ma_pLPSwszIqYa3bAipaMq4PmZCI3CxQwToSxB08SYODmoOP3Kxn2fE8-LwOflPN0aNLzF9Y8VNbwS11fQ3H5wM/w640-h472/P2180048----.JPG) |
A Casa da Botica, 2006 |
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgw5P3dXateyfJVFIm_jYcjKRKljjTvovn6_ucaFvTrT5Vtq7sG39y75IMU93aEiBwBZqlC0pPSnFnl6X6buwcd0nJqvZ-eqndgtokxHE2T9LwbNLEJ1lqM0cO_sd8YYwmUjG0yKQyJKYA/w640-h480/P5010091-----.JPG) |
A Casa da Botica , abril de 2009 |
Manuel, interesante artigo e moi ben traídos os exemplos que mostras, ese afán de ennobrecer determinadas construcións deixando a pedra vista, incluso naqueles casos en que se trata de pedra tipo cachotería, coido que foi unha moda que a día de hoxe está sendo superada. Caeron nela moitos arquitectos e aparelladores, pero sobre todo particulares que erroneamente pretendían dar un aire de solidez e elegancia ás súas casas.
ResponderEliminarAlgúns pensamos que outro dos lugares onde se abusou desta práctica foi na renovación e restauración nas nosas igrexas e capelas, e frecuente ver un retablo superposto sobre pedra vista cando orixinariamente destacaba sobre un fondo encalado. Neses casos a medida da luz que se proxecta dentro dos templos, sobre o altar e os retablos, altera o deseño orixinal.
Tal vez o erro, na miña opinión, sexa entender que hai materiais nobres e materiais secundarios cando na practica os diferentes materiais teñen maridanza formando un conxunto e potenciándose nesa combinación.